پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵۰

تا نکتة رنگینِ ادا جوش برآورد

خون در رگ اندیشة ما جوش برآورد

ناپختگیی داشت جنون پیشتر از ما

این باده به خمخانة ما جوش برآورد

هر موی جدا بر تنم آراسته باغی است

یاد تو ز هر موی جدا جوش برآورد

پیغام تو هر موی من از داغ برآراست

شاخ گلم از باد صبا جوش برآورد

با آنکه ز کافرمنشی زخم نخوردم

خونم ز مزار شهدا جوش برآورد

بی‌تابم و آتش به ته پای ندارم

این دیگ ندانم ز کجا جوش برآورد!

با آنکه نخوردم ز کسی نیش، چو فیّاض

خون گله‌ام از مژه‌ها جوش برآورد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵۲شکستن رنگ از جانم برآورد
  2. شمارهٔ ۲۵۳کسی که صبر به جنگ عتاب می‌آرد
  3. شمارهٔ ۲۵۴مرا پای طلب از رهگذاری خارها دارد
  4. شمارهٔ ۲۵۵به تماشای گل و لاله که پروا دارد؟
  5. شمارهٔ ۲۵۶لبت تا شیوة سحر و فسون را مضطرب دارد
  6. شمارهٔ ۲۵۷دلم امشب که ز تیغ تو جراحت دارد
  7. شمارهٔ ۲۵۸چنان دل تیر آن ابرو کمان را در نظر دارد
  8. شمارهٔ ۲۵۹ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.