پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۵

ز اشک گرم من آتش کباب می‌گردد

چه آتشی است که در دیده آب می‌گردد

نگاه نرگس مست که در کمین منست؟

که صبر در دل من اضطراب می‌گردد

خراب میکدة عشوه‌ای شوم کانجا

به نیم جرعه به سر آفتاب می‌گردد

هلاک شیوة ناز توام که مستانه

به گرد آن مژة نیم‌خواب می‌گردد

جدا ز روی تو از سیر گل چنان خجلم

که بوی گل به مشامم گلاب می‌گردد

به یاد چشم تو در بزم آرزو مستان

کنند زهر به جام و شراب می‌گردد

مخواه نان ز تنور سپهر دون فیّاض

که آسیای فلک از سراب می‌گردد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۷دل مسیح ز دردم شکسته می‌گردد
  2. شمارهٔ ۲۴۸نگاهش ناگهان چون تیر نازی بر کمان بندد
  3. شمارهٔ ۲۴۹هر آه که درد از دل ناشاد برآرد
  4. شمارهٔ ۲۵۰تا نکتة رنگینِ ادا جوش برآورد
  5. شمارهٔ ۲۵۱تا ذوق نوا بر لب من جوش برآورد
  6. شمارهٔ ۲۵۲شکستن رنگ از جانم برآورد
  7. شمارهٔ ۲۵۳کسی که صبر به جنگ عتاب می‌آرد
  8. شمارهٔ ۲۵۴مرا پای طلب از رهگذاری خارها دارد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.