پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۰

جدا ز روی تو جان‌ها بهار را چه کنم

بهار را چه کنم لاله‌زار را چه کنم

تو رفتی از بر و در دل قرار و صبر نماند

بگو به من که دل بی‌قرار را چه کنم

غمی که از تو به جان است هست راحت دل

غمت که هست دگر غم‌گسار را چه کنم

دلم به وعده وصل تو شاد شد اما

تو خود بگو که غم انتظار را چه کنم

گرفتم این که غم دل نهان کنم خاقان

تراوش مژه‌ اشک‌بار را چه کنم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۲آن که جان بر تو فشاند ز دل ای یار منم
  2. شمارهٔ ۱۴۳دیده غم‌دیده را بی‌تو چه نور ای صنم
  3. شمارهٔ ۱۴۴هجران تو سوخت بس که جانم
  4. شمارهٔ ۱۴۵چمن چون بخت خسرو شاد و خرم
  5. شمارهٔ ۱۴۶بس که بی‌روی دل‌آرای تو غوغا کردم
  6. شمارهٔ ۱۴۷یزدان پرستم گه صنم در دیر و گاهی در حرم
  7. شمارهٔ ۱۴۸عید است جان من به تو جان را فدا کنم
  8. شمارهٔ ۱۴۹نعمت هر دو جهان را به تو سودا کردم
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.