پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۱

سینه خویش هدف ساخته تیر توییم

با خبر باش که ما کشته شمشیر توییم

تیغ بر کف همه دم چشم به ره بهر که‌ای

خون ما منتظران ریز که نخچیر توییم

دل ما برده‌ای شوخ ستمگر رحمی

ما همه دلشدگان بسته زنجیر توییم

به نگاهی دل ویران شدگان کن آباد

ما خرابیم که محتاح به تعمیر توییم

گفت خاقان به یکی شوخ سیه چشم که ما

قد کمان ساخته چون پیر پی تیر توییم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۳دیده غم‌دیده را بی‌تو چه نور ای صنم
  2. شمارهٔ ۱۴۴هجران تو سوخت بس که جانم
  3. شمارهٔ ۱۴۵چمن چون بخت خسرو شاد و خرم
  4. شمارهٔ ۱۴۶بس که بی‌روی دل‌آرای تو غوغا کردم
  5. شمارهٔ ۱۴۷یزدان پرستم گه صنم در دیر و گاهی در حرم
  6. شمارهٔ ۱۴۸عید است جان من به تو جان را فدا کنم
  7. شمارهٔ ۱۴۹نعمت هر دو جهان را به تو سودا کردم
  8. شمارهٔ ۱۵۰به دل مهر روی تو آکنده‌ام
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.