پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۲

آن که جان بر تو فشاند ز دل ای یار منم

آن که در پیش تو پیشش از همه شد خوار منم

از غم هجر تو هر شام به کویت تا صبح

آن که خون گرید و نالد ز دل زار منم

چه خبر داری از این درد جگرسوز دلم

خفته در بستر نازی تو و بیدار منم

همچو خاقان شب هجران تو با آه و فغان

پاسبان خفته و در کوی تو بیدار منم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۴هجران تو سوخت بس که جانم
  2. شمارهٔ ۱۴۵چمن چون بخت خسرو شاد و خرم
  3. شمارهٔ ۱۴۶بس که بی‌روی دل‌آرای تو غوغا کردم
  4. شمارهٔ ۱۴۷یزدان پرستم گه صنم در دیر و گاهی در حرم
  5. شمارهٔ ۱۴۸عید است جان من به تو جان را فدا کنم
  6. شمارهٔ ۱۴۹نعمت هر دو جهان را به تو سودا کردم
  7. شمارهٔ ۱۵۰به دل مهر روی تو آکنده‌ام
  8. شمارهٔ ۱۵۱از ستم روزگار تیر غمی خورده‌ام
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.