پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۴

هجران تو سوخت بس که جانم

هر دم ز دو دیده خون‌فشانم

حال دل من ز من چه پرسی

دل در بر توست من چه دانم

آخر ز تو دلستان من زار

کام دل خویشتن ستانم

درد غم عشقت ای دل‌افروز

آمیخت به مغز استخوانم

پا بر سر من گذار یک بار

عمری‌ست که خاک آستانم

خاقان ز غم مه زمینی

بگذشت فغان ز آسمانم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶بس که بی‌روی دل‌آرای تو غوغا کردم
  2. شمارهٔ ۱۴۷یزدان پرستم گه صنم در دیر و گاهی در حرم
  3. شمارهٔ ۱۴۸عید است جان من به تو جان را فدا کنم
  4. شمارهٔ ۱۴۹نعمت هر دو جهان را به تو سودا کردم
  5. شمارهٔ ۱۵۰به دل مهر روی تو آکنده‌ام
  6. شمارهٔ ۱۵۱از ستم روزگار تیر غمی خورده‌ام
  7. شمارهٔ ۱۵۲حلقه هر موی تو سلسله کهکشان
  8. شمارهٔ ۱۵۳وفا تا کی نمایی با رقیب ای بی‌وفای من
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.