پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۹

ای ماه کجا دیدی خورشید جهان‌سوزم

کز فرقت او سوزد این جام غم‌اندوزم

تا از بر من رفتی روزم همگی شب شد

تاریک شبی دارم بی‌شمع شب‌افروزم

گر روز و شبی از مهر باشی به برم ای ماه

آن شب شب عیدم دان وآن روز چو نوروزم

بر جان و دل غمگین صد رنج و غم و چاک است

زآن بازوی چالاکم زآن ناوک دل‌دوزم

از درد و شرار غم دور از بت خود خاقان

می‌سوزم و می‌سازم می‌سازم و می‌سوزم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۱سینه خویش هدف ساخته تیر توییم
  2. شمارهٔ ۱۴۲آن که جان بر تو فشاند ز دل ای یار منم
  3. شمارهٔ ۱۴۳دیده غم‌دیده را بی‌تو چه نور ای صنم
  4. شمارهٔ ۱۴۴هجران تو سوخت بس که جانم
  5. شمارهٔ ۱۴۵چمن چون بخت خسرو شاد و خرم
  6. شمارهٔ ۱۴۶بس که بی‌روی دل‌آرای تو غوغا کردم
  7. شمارهٔ ۱۴۷یزدان پرستم گه صنم در دیر و گاهی در حرم
  8. شمارهٔ ۱۴۸عید است جان من به تو جان را فدا کنم
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.