پرش به محتوای اصلی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی

قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید

شمارهٔ ۶ - همو راست

طرب کنم که مرا جای شادی و طربست

مرا بدین طرب، ای سیدی دوسه سببست

یکی که کودک من با منست باده بدست

دگر که مطرب مارا نشاط با طربست

سدیگر آنکه شبست و حسودم آگه نیست

ز دل غلام شبم، ورچه روز به ز شبست

شراب هست و طرب هست و روی نیکو هست

بدین سه چیز جهان جای عشرت و لعبست

شراب ما ز دو چشمان بروی زرد چکید

رخان دوست همی لاله گون کند عجبست

ادامه‌ی قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید

  1. شمارهٔ ۸ - نیز او راستمرا گر چو من دوستداری نباید
  2. شمارهٔ ۹ - همو راستهمی روی و من از رفتن تو ناخشنود
  3. شمارهٔ ۱۰ - و او راستنگار من چو ز من صلح دید و جنگ ندید
  4. شمارهٔ ۱۱ - نیز او راستبوسه ای از دوست ببردم به نرد
  5. شمارهٔ ۱۲ - همو راستسر زلف تو نه مشکست و به مشک ناب ماند
  6. شمارهٔ ۱۳ - او راستاز بس شمار بوسه که دوش آن نگار کرد
  7. شمارهٔ ۱۴ - او راستاین منم کز تو مرا حال بدین جای رسید
  8. شمارهٔ ۱۵ - همو راستهندوی بد که ترا باشد و زان تو بود
همه‌ی قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید ←

فرخی سیستانی درباره‌ی فرخی سیستانی

ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.