پرش به محتوای اصلی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی

قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید

شمارهٔ ۸ - نیز او راست

مرا گر چو من دوستداری نباید

مرا نیز همچون تویی کم نیاید

جدایی همی جویی ازمن ولیکن

ترا گر بشاید مرا می نشاید

چرا مهربانی نمایم کسی را

که پیوسته نامهربانی نماید

چرا دل نهم بر دل جنگجویی

که دل زو همه درد و رنج آزماید

دل آن را دهم کو به دل دادن من

بر افروزد و شادمانی فزاید

چو دل دادم آنگه سوی دل گرایم

تن آنجا گراید کجا دل گراید

دلم نازک و مهربانست ورنی

درین کار گفتار چندین چه باید

ادامه‌ی قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید

  1. شمارهٔ ۱۰ - و او راستنگار من چو ز من صلح دید و جنگ ندید
  2. شمارهٔ ۱۱ - نیز او راستبوسه ای از دوست ببردم به نرد
  3. شمارهٔ ۱۲ - همو راستسر زلف تو نه مشکست و به مشک ناب ماند
  4. شمارهٔ ۱۳ - او راستاز بس شمار بوسه که دوش آن نگار کرد
  5. شمارهٔ ۱۴ - او راستاین منم کز تو مرا حال بدین جای رسید
  6. شمارهٔ ۱۵ - همو راستهندوی بد که ترا باشد و زان تو بود
  7. شمارهٔ ۱۶ - ازوستشه زاولستان محمود غازی
  8. شمارهٔ ۱۷ - نیز او راستبامدادان پگاه آمد بر بسته کمر
همه‌ی قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید ←

فرخی سیستانی درباره‌ی فرخی سیستانی

ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.