پرش به محتوای اصلی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی

قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید

شمارهٔ ۴ - همو راست

سیاه‌چشما! مهر تو غم‌گسار من‌ست

به روزگار خزان، روی تو، بهار من‌ست

دلم شکار سیه‌چشمکان توست و رواست

از آن که دو لبِ شیرین تو شکار من‌ست

به مهر تو دلِ من وام‌دار صحبت توست

لب تو باز به سه بوسه وام‌دار من‌ست

جفا نمودن بی‌جرم کار توست مدام

وفا نمودن و اندیشهٔ تو کار من‌ست

اگر تو ماهی، گردونِ تو سرای من‌ست

اگر تو سروی، بستان تو کنار من‌ست

ادامه‌ی قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید

  1. شمارهٔ ۶ - همو راستطرب کنم که مرا جای شادی و طربست
  2. شمارهٔ ۷ - واو راستباز یارب چونم از هجران دوست
  3. شمارهٔ ۸ - نیز او راستمرا گر چو من دوستداری نباید
  4. شمارهٔ ۹ - همو راستهمی روی و من از رفتن تو ناخشنود
  5. شمارهٔ ۱۰ - و او راستنگار من چو ز من صلح دید و جنگ ندید
  6. شمارهٔ ۱۱ - نیز او راستبوسه ای از دوست ببردم به نرد
  7. شمارهٔ ۱۲ - همو راستسر زلف تو نه مشکست و به مشک ناب ماند
  8. شمارهٔ ۱۳ - او راستاز بس شمار بوسه که دوش آن نگار کرد
همه‌ی قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید ←

فرخی سیستانی درباره‌ی فرخی سیستانی

ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.