پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۲۲۵ - تتبع میر در رنگ خواجه

چون عکس روی مغبچه خواهم تماشا بنگرم

آیم درون دیر در مرآت صهبا بنگرم

زانسان درون چشم و دل جا کرده آن شوخ چگل

کو رو نماید متصل خواهم چو هر جا بنگرم

ابرو و رخسار تو وه در چشم دل ناکرده ره

نی سر نهم در قبله گه نی در مصلا بنگرم

مه بینم اندر آسمان گل بنگرم در بوستان

هر دم چو نتوانم که آن رخسار زیبا بنگرم

ز اندیشه دنیا مگو می در قدح ریز از سبو

آن جام جم ده تا درو اوضاع دنیا بنگرم

چو رو نمود آن مه جبین ای دل مگو در وی ببین

فرصت کجا یابم چنین یک لحظه تا جا بنگرم

فانی کجا باشد روا در خدمت اهل فنا

گر مانده نقد وقت را در حال فردا بنگرم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲۷ - تتبع خواجهچه خوش باشد که باشد در بهارم
  2. شمارهٔ ۲۲۸ - تتبع خواجهبهاران گر به گلشن طرح جام و ساغر اندازیم
  3. شمارهٔ ۲۲۹ - تتبع خواجهدل سوزد از غم رخ آن شوخ مهوشم
  4. شمارهٔ ۲۳۰ - تتبع خواجهمستم آنسان که گر از دیر مغان برخیزم
  5. شمارهٔ ۲۳۱ - تتبع خواجهنبینم سوی او گرچه به رویش آرزومندم
  6. شمارهٔ ۲۳۲ - تتبع شیخبه دو چشم یار اسیرم که همی زنند تیرم
  7. شمارهٔ ۲۳۳باز در دیر بتی عشوه‌نما می‌بینم
  8. شمارهٔ ۲۳۴ - تتبع خواجهما به میخانه پی دفع گناه آمده‌ایم
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.