پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

با آنکه خوش آید از تو، ای یار، جفا

لیکن هرگز جفا نباشد چو وفا

با این همه راضیم به دشنام از تو

از دوست چه دشنام؟ چه نفرین؟ چه دعا؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳ای دوست، به دوستی قرینیم تو را
  2. رباعی شمارهٔ ۴ای دوست، فتاد با تو حالی دل را
  3. رباعی شمارهٔ ۵سودای تو کرد لاابالی دل را
  4. رباعی شمارهٔ ۶تا با توام، از تو جان دهم آدم را
  5. رباعی شمارهٔ ۷تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا
  6. رباعی شمارهٔ ۸دل بر تو نهم، زنم بداندیشان را
  7. رباعی شمارهٔ ۹از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.