پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷

تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا

در هر نفسی درد دلی نیست مرا

مشکل‌تر ازین چیست؟ که ایام شباب

ضایع شد و هیچ منزلی نیست مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳ای جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴پیری ز خرابات برون آمد مست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵گفتم: دل من، گفت که: خون کردهٔ ماست
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶ماییم که بی‌مایی ما مایهٔ ماست
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.