پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۶

تا با توام، از تو جان دهم آدم را

وز نور تو روشنی دهم عالم را

چون بی‌تو بوم، قوت آنم نبود

کز سینه به کام خود برآرم دم را

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸دل بر تو نهم، زنم بداندیشان را
  2. رباعی شمارهٔ ۹از بادهٔ عشق شد مگر گوهر ما؟
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰ای روی تو آرزوی دیرینهٔ ما
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱گل صبح دم از باد برآشفت و بریخت
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲عشق تو ز دست ساقیان باده بریخت
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳ای جملهٔ خلق را ز بالا و ز پست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴پیری ز خرابات برون آمد مست
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵گفتم: دل من، گفت که: خون کردهٔ ماست
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.