عمادی شهریاری
راد ابوالفضل بن ابوالقاسم
که ملک خلق و آدمی گهرند
نام و نان بر در تو مقصورند
بحر و کان با کف تو مختصرند
پسرانی که در هوای تواند
شادمانه به خانه پدرند
دست و کلک تو بخت را تیغند
چون نکوتر نگه کنی سپرند
ابیات دیگر این شعر در قصیده شماره 12 ذیل در گنجور قرار دارند.
درباره‌ی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.