عمادی شهریاری
شمارهٔ ۸
زلفت ما را هلاک جان می‌خواهد
چشمت به موافقت همان می‌خواهد
عشق از تو کمان‌گری بیاموخت مرا
کز قد چو تیر من کمان می‌خواهد
عمادی شهریاری
ادامه‌ی اشعار نویافته
- شمارهٔ ۱۰در جنگ خطی (گنج بخش) اشعار مختلفی به نام عمادی شهریاری آمده است.
- شمارهٔ ۱۱شاهی که برون بام چرخ است درش
- شمارهٔ ۱۲آدمی را امید راحت و بیم
- شمارهٔ ۱۳ای همه رازها تو را معلوم
- شمارهٔ ۱۴قمری که به گاه فرق نشناخت
- شمارهٔ ۱۵تیر فلک ز بیم ستونه کند چو تیر
- شمارهٔ ۱۶تشویر می‌دهد خرد خرده‌بین مرا
- شمارهٔ ۱۷انوری گوید:
درباره‌ی عمادی شهریاری
عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.