عمادی شهریاری
شمارهٔ ۹
زلفت کی به زیر سایه بدری دارد
هر تاره از وی دل صدری دارد
جز طره شب‌رنگ تو در عالم نیست
گر زآن که شبی هست که قدری دارد
عمادی شهریاری
ادامه‌ی اشعار نویافته
- شمارهٔ ۱۱شاهی که برون بام چرخ است درش
- شمارهٔ ۱۲آدمی را امید راحت و بیم
- شمارهٔ ۱۳ای همه رازها تو را معلوم
- شمارهٔ ۱۴قمری که به گاه فرق نشناخت
- شمارهٔ ۱۵تیر فلک ز بیم ستونه کند چو تیر
- شمارهٔ ۱۶تشویر می‌دهد خرد خرده‌بین مرا
- شمارهٔ ۱۷انوری گوید:
- شمارهٔ ۱۸کمال‌الدین‌اسماعیل گوید:
درباره‌ی عمادی شهریاری
عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.