پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

اشعار نویافته

شمارهٔ ۱۸

کمال‌الدین‌اسماعیل گوید:

لایق به حسب حال تو بیتی شنیده‌ام

از گفته عمادی بس نغز و دلگشای

(تشریف طغرلی است و گر نه بگفتمی

مصحف ز بند زر نشود مرتبت‌فزای)

ادامه‌ی اشعار نویافته

  1. شمارهٔ ۲۰برون ز نام نکو چیست در زمانه بگو
  2. شمارهٔ ۲۱دندان طمع برکن و این مایه بدان
  3. شمارهٔ ۲۲دریغا دیده ره‌بین نداری
همه‌ی اشعار نویافته ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.