عمادی شهریاری
نکویی کن و کسب کن نام نیکو
؟ مکن خواجه چون می‌توانی
به نان آب روی کرم تازه ماند
در این خاکدان کهنه باستانی
ثنا ذکر باقی دهد ؟ باشد
به از ذکر باقی در این دیر فانی
جز انعام در حق هر مستحقی
چه حاصل کند نعمت این جهانی
درباره‌ی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.