عمادی شهریاری
دریغا دیده ره‌بین نداری
به غفلت عمر شیرین می‌گذاری
به سر بردی به غفلت روزگاری
مگر در گور خواهی کرد کاری
این ابیات در بیاض تاج الدین احمد وزیر به به عمادی منسوب شده‌است اما ظاهرا نویسنده بیاض مذکور اشتباه کرده است. این دو بیت از اسرارنامه عطار نیشابوری است.
درباره‌ی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.