پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶١۴

شرح جوری که من از دور قمر می‌بینم

با که گویم که جهان زیر و زبر می‌بینم

هر کجا می‌نگرم ناله و غم می‌بینم

هر که را می‌نگرم دیدهٔ تر می‌بینم

هر کجا بدگهری بود کنون همچو نگین

متمکن شده در خانه زر می‌بینم

اسب تازی شده مجروح به زیر پالان

طوق زرّین همه در گردنِ خر می‌بینم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶١۶صحبت جمغی که ما را دوستان میزیستند
  2. شمارهٔ ۶١٧صاحبا گر چنین همی شاید
  3. شمارهٔ ۶١٨ظفر نیافت خردمند در جهان روزی
  4. شمارهٔ ۶١٩فیلسوفی که من در اسرارش
  5. شمارهٔ ۶٢٠فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
  6. شمارهٔ ۶٢١قدوه اهل کرم ای زبده آزادگان
  7. شمارهٔ ۶٢٢گر بدست آید مرا در تیه حیرت یک جوین
  8. شمارهٔ ۶٢٣گاه آن باشد که باشم پای بر جا همچو قطب
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.