ابن یمین
شمارهٔ ۶٢٠
فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
مرا چو فرقت روح از تنست و نور از چشم
گرم ز چشم رود نور و جان ز تن شاید
چو گشت طلعت جان پرور تو دور از چشم
ابن یمین
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۶٢٢گر بدست آید مرا در تیه حیرت یک جوین
- شمارهٔ ۶٢٣گاه آن باشد که باشم پای بر جا همچو قطب
- شمارهٔ ۶٢۴گر ترا هست خرد یاز بیا ز ابن یمین
- شمارهٔ ۶٢۵گر نگردد فلک بکام دلم
- شمارهٔ ۶٢۶گر بگویم خون شود در کوه سنگ
- شمارهٔ ۶٢٧مرا هست در خم می خوشگوار
- شمارهٔ ۶٢٨منم ابن یمین که مرکب نطق
- شمارهٔ ۶٢٩مدتی در پی هوی و هوس
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.