پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶٢٧

مرا هست در خم می خوشگوار

نهاده ز بهر ندیم کریم

حریفم چو من باید اندر هنر

خردمند و آزاده خوی و حلیم

خورده باده تنها گر از دور چرخ

بدستم نیفتد ازاینسان ندیم

اگر با حریفان نا اهل می

ننوشم ملامت مکن ای حکیم

من از می پرستم نیاید دریغ

ولی صحبت آید دریغ از لئیم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶٢٩مدتی در پی هوی و هوس
  2. شمارهٔ ۶٣٠من نیم چون مرد سالوس و فریب
  3. شمارهٔ ۶٣١هر بلائی که میشود واقع
  4. شمارهٔ ۶٣٢هر که بر حضرت دادار توکل دارد
  5. شمارهٔ ۶٣٣هر دشمنی که با همه کس در ره افتدم
  6. شمارهٔ ۶٣۴هر کرا با خویشتن حالی بود
  7. شمارهٔ ۶٣۵هوس مسکن مألوف و دیار معهود
  8. شمارهٔ ۶٣۶یعلم الله که چون شباب گذشت
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.