پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶١٣

شهریارا من از این حضرت چون خلد برین

میروم وز سر حسرت بفضا مینگرم

هستم از بیم جدائیت سر آسیمه چنانک

خبر از پای ندارم که زمین میسپرم

اگرم دست اجل از سر ما نفشاند

خاک پای تو شود بار دگر تاج سرم

ور اجل دور ز رویت ندهد مهل مرا

بهمین مهر و نشان مهر تو با خاک برم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶١۵شرح شوق و نیازمندی خویش
  2. شمارهٔ ۶١۶صحبت جمغی که ما را دوستان میزیستند
  3. شمارهٔ ۶١٧صاحبا گر چنین همی شاید
  4. شمارهٔ ۶١٨ظفر نیافت خردمند در جهان روزی
  5. شمارهٔ ۶١٩فیلسوفی که من در اسرارش
  6. شمارهٔ ۶٢٠فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
  7. شمارهٔ ۶٢١قدوه اهل کرم ای زبده آزادگان
  8. شمارهٔ ۶٢٢گر بدست آید مرا در تیه حیرت یک جوین
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.