پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ۶١٧

صاحبا گر چنین همی شاید

که بهر یک مهت سلام کنیم

ما چه حاضر چه غائب از در تو

هم برین قصه را تمام کنیم

کز تو پرسیم و تو جواب دهی

که ازین هر دوان کدام کنیم

در سفر آریم عمر بسر

یا به بنگاه خود مقام کنیم

چند ازین دیگ آرزو پختن

تا کی این آرزوی خام کنیم

پس همان به که نفس سرکش را

گوشمالی دهیم و رام کنیم

گوشه عزلت و قناعت را

بارگاه امیر نام کنیم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۶١٩فیلسوفی که من در اسرارش
  2. شمارهٔ ۶٢٠فراق حضرت گردونجناب سرور عهد
  3. شمارهٔ ۶٢١قدوه اهل کرم ای زبده آزادگان
  4. شمارهٔ ۶٢٢گر بدست آید مرا در تیه حیرت یک جوین
  5. شمارهٔ ۶٢٣گاه آن باشد که باشم پای بر جا همچو قطب
  6. شمارهٔ ۶٢۴گر ترا هست خرد یاز بیا ز ابن یمین
  7. شمارهٔ ۶٢۵گر نگردد فلک بکام دلم
  8. شمارهٔ ۶٢۶گر بگویم خون شود در کوه سنگ
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.