بلند اقبال
شمارهٔ ۳ - قطعه
نصیر الملک چون از این جهان رفت
نصیر الملک دیگر گشت پیدا
چو پنهان گشت خورشید درخشان
بشد خفاش نابینا هویدا
بلند اقبال
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۵ - قطعهصاحب دیوان وحکمرانی در فارس
- شمارهٔ ۶ - قطعهدور کن از خویشتن حرص و طمع
- شمارهٔ ۷ - درجواب جناح حاج «شوریده شیرازی» فصیح الملکای صبا رو ز من اندر بر مجدالشّعرا
- شمارهٔ ۸ - قطعهز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هست
- شمارهٔ ۹ - قطعهبه خداوند آسمان وزمین
- شمارهٔ ۱۰ - قطعهمرده ای را به راه می بردند
- شمارهٔ ۱۱ - قطعهیکی مور برد از ملخ تحفه رانی
- شمارهٔ ۱۲ - قطعهقوام هیچ ندارد به دلمروت ورحم
درباره‌ی بلند اقبال
میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.