مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۱۱۰
دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرم
و آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟
ور دل طلبد غم تو هم غم نخورم
از بهر غمت دلی به صد جان بخرم
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۲چون در شب هجر تو فرو شد روزم
- شمارهٔ ۱۱۳گفتم به مراعات دل و تن برسم
- شمارهٔ ۱۱۴تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟
- شمارهٔ ۱۱۵ماییم درین زمانه سر دفتر غم
- شمارهٔ ۱۱۶جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
- شمارهٔ ۱۱۷پیوسته ز روزگار دشمن کامم
- شمارهٔ ۱۱۸روزی که سراپرده بر افلاک زنم
- شمارهٔ ۱۱۹در شیوه عشق بیش ازین کم نزنم
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.