پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۲۸

ماه رمضان و روزه جانا طی شد

ایام دف و چنگ و رباب و نی شد

آید رمضان باز و همی خواهد رفت

وین عمر ندانیم کی آمد کی شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰گر زیر فلک فکر من آزاد نبود
  2. شمارهٔ ۳۱ - این رباعی را از منفای خود «‌بجنورد» گفته استای مرکزیان گر گل و ریحان خواهید
  3. شمارهٔ ۳۲ - رباعیشد نیمی عمر در خرافات هدر
  4. شمارهٔ ۳۳گر مانده و ناتوان و گر خسته و زار
  5. شمارهٔ ۳۴ - جمع بین ا‌لاضدادای بسته چو فندق به سرانگشت‌، نگار
  6. شمارهٔ ۳۵با خرقه و تسبیح مرا دید چو یار
  7. شمارهٔ ۳۶ - کنایه از انگلیسای زورآور که خون ما خورده پریر
  8. شمارهٔ ۳۷زاغی می گفت اگر بمیرد شهباز
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.