پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

امشب ز فراق دوست خوابم نبرد

هم دل به سوی شمع و کتابم نبرد

از بس که دو دیده آب حسرت بارد

بیدار نشسته‌ام که آبم نبرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷ای خواجه وثوق گاه غرق تو رسد
  2. شمارهٔ ۲۸ماه رمضان و روزه جانا طی شد
  3. شمارهٔ ۲۹ - وصف گلابیخشخاش و عسل بهم برآمیخته‌اند
  4. شمارهٔ ۳۰گر زیر فلک فکر من آزاد نبود
  5. شمارهٔ ۳۱ - این رباعی را از منفای خود «‌بجنورد» گفته استای مرکزیان گر گل و ریحان خواهید
  6. شمارهٔ ۳۲ - رباعیشد نیمی عمر در خرافات هدر
  7. شمارهٔ ۳۳گر مانده و ناتوان و گر خسته و زار
  8. شمارهٔ ۳۴ - جمع بین ا‌لاضدادای بسته چو فندق به سرانگشت‌، نگار
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.