پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

چون آینه نورخیز گشتی‌، احسنت

چون اره به خلق تیز گشتی احسنت

در کفش ادیبان جهان کردی پای

غوره نشده مویز گشتی‌، احسنت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵امشب ز فراق دوست خوابم نبرد
  2. شمارهٔ ۲۶چشمت به سیه‌بختی من ایما کرد
  3. شمارهٔ ۲۷ای خواجه وثوق گاه غرق تو رسد
  4. شمارهٔ ۲۸ماه رمضان و روزه جانا طی شد
  5. شمارهٔ ۲۹ - وصف گلابیخشخاش و عسل بهم برآمیخته‌اند
  6. شمارهٔ ۳۰گر زیر فلک فکر من آزاد نبود
  7. شمارهٔ ۳۱ - این رباعی را از منفای خود «‌بجنورد» گفته استای مرکزیان گر گل و ریحان خواهید
  8. شمارهٔ ۳۲ - رباعیشد نیمی عمر در خرافات هدر
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.