پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۱۸ - در مرگ پدر

در ماتمت ای‌ ملک‌، ملک خون بگریست

وز سوز تو در افق فلک خون بگریست

تا خاک‌نشین شدی تو ای گنج کمال

زین‌ غصه سماک‌ بر سمک خون بگریست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰افسوس که صاحب نفسی پیدا نیست
  2. شمارهٔ ۲۱ - پس از ورود به خاک بجنوردچون خطه طوس را پس پشت بهشت
  3. شمارهٔ ۲۲ - تاریخ وفات مرحوم سید محمد طباطباییتا حجهٔ دین محمد از خاک برفت
  4. شمارهٔ ۲۳چون آینه نورخیز گشتی‌، احسنت
  5. شمارهٔ ۲۴زین مردم دل‌سیاه‌، رخ دارم زرد
  6. شمارهٔ ۲۵امشب ز فراق دوست خوابم نبرد
  7. شمارهٔ ۲۶چشمت به سیه‌بختی من ایما کرد
  8. شمارهٔ ۲۷ای خواجه وثوق گاه غرق تو رسد
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.