پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

افسوس که صاحب نفسی پیدا نیست

فریاد، که فریادرسی پیدا نیست

بس لابه نمودیم و کس آواز نداد

پیداست که در خانه کسی پیدا نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲ - تاریخ وفات مرحوم سید محمد طباطباییتا حجهٔ دین محمد از خاک برفت
  2. شمارهٔ ۲۳چون آینه نورخیز گشتی‌، احسنت
  3. شمارهٔ ۲۴زین مردم دل‌سیاه‌، رخ دارم زرد
  4. شمارهٔ ۲۵امشب ز فراق دوست خوابم نبرد
  5. شمارهٔ ۲۶چشمت به سیه‌بختی من ایما کرد
  6. شمارهٔ ۲۷ای خواجه وثوق گاه غرق تو رسد
  7. شمارهٔ ۲۸ماه رمضان و روزه جانا طی شد
  8. شمارهٔ ۲۹ - وصف گلابیخشخاش و عسل بهم برآمیخته‌اند
همه‌ی رباعیات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.