ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱۱ - این رباعی را در خواب گفته است
امروز نه کس ز عشق آگه چو من است
کز شکّر عشقم همه شیرین سخن است
در هر مژهٔ من به ره خسرو عشق
نیروی هزار تیشهٔ کوهکن است
ملک‌الشعرا بهار
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۳من برگ گلم باغ شبستان من است
- شمارهٔ ۱۴خوش باش که گیتی نه برای من و توست
- شمارهٔ ۱۵ - در مدح پروفسور براون انگلیسیادوارد براون فاضل ایران‌دوست
- شمارهٔ ۱۶ارباب که صنعت وجاهت فن اوست
- شمارهٔ ۱۷برخاست خروس صبح برخیز ای دوست
- شمارهٔ ۱۸ - در مرگ پدردر ماتمت ای ملک، ملک خون بگریست
- شمارهٔ ۱۹این قلب که محزون‌تر از او پیدا نیست
- شمارهٔ ۲۰افسوس که صاحب نفسی پیدا نیست
درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.