فقرۀ ۴۰

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۴۲خویشتن را زن‌، خود بخواه‌.
2. فقرۀ ۴۳اگرت خواسته بود، نخست آب ورز و زمین بیش بخر چه اگر برندهد هر آینه‌اش بن به میان باشد.
3. فقرۀ ۴۴چند توانت بود مردم (را) به زبان میازار.
4. فقرۀ ۴۵‌مرو بر کین و زیان مردمان‌.
5. فقرۀ ۴۶بخواسته چند که توان رادی کن‌.
6. فقرۀ ۴۷بر هیچ کس فریفتاری (‌فریبندگی‌) مکن‌، که تو نیز بسیار دردمند نشوی.
7. فقرۀ ۴۸‌پیشوا مرد، گرامی و مه (‌بزرگ) دار و سخنش بپذیر.
8. فقرۀ ۴۹جز از خویشاوندان و دوستان هیچ وام مگیر.