فقرۀ ۴۹

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۵۱، ۵۲آشکاره‌گوی باش (‌صریح اللهجه‌). به جز به اندیشه سخن مگوی.
2. فقرۀ ۵۳به مرد بی‌آیین هرآینه وام مده.
3. فقرۀ ۵۴زن فرزانه و شرمگین دوست دار
4. فقرۀ ۵۵خوب‌خیم و درست وکارآگاه مرد اگرچه درویش است هم به دامادی گیر ، هرآینه او را خواسته از یزدان برسد.
5. فقرۀ ۵۶به مرد مه‌سال (‌زیاد سال‌) افسوس‌(‌استهزاء‌)‌مکن‌،‌چه‌تو نیز بسیار مه‌سال شوی‌
6. فقرۀ ۵۷ناآمرزیده مرد آزرمان را به زندان مکن، گزیده و بزرگ مردم و هشیار مرد را بر بند زندان‌بان کن.
7. فقرۀ ۵۸اگر پسری بودت به برنایی به دبیرستان ده‌، چه دبیری چشم‌روشی است‌.
8. فقرۀ ۵۹سخن بنگرش (‌ملاحظه و تامل‌) کوی‌، چه سخنی است ( که‌) گفتن به و سخنی هست که پاییدن (تأمل) و آن پاییدن به از آن گفتن.