فقرۀ ۵۴

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۵۶به مرد مه‌سال (‌زیاد سال‌) افسوس‌(‌استهزاء‌)‌مکن‌،‌چه‌تو نیز بسیار مه‌سال شوی‌
2. فقرۀ ۵۷ناآمرزیده مرد آزرمان را به زندان مکن، گزیده و بزرگ مردم و هشیار مرد را بر بند زندان‌بان کن.
3. فقرۀ ۵۸اگر پسری بودت به برنایی به دبیرستان ده‌، چه دبیری چشم‌روشی است‌.
4. فقرۀ ۵۹سخن بنگرش (‌ملاحظه و تامل‌) کوی‌، چه سخنی است ( که‌) گفتن به و سخنی هست که پاییدن (تأمل) و آن پاییدن به از آن گفتن.
5. فقرۀ ۶۰راستگوی مرد، پیامبرکن‌.
6. فقرۀ ۶۱زده مرد (‌را) استوار مدار، و آپریکان (‌آبرمند) مرد (‌را) چگونه که آیین بود، هزینه به او ده‌.
7. فقرۀ ۶۲، ۶۳، ۶۴سخن چرب گوش‌، گوش چرب دار، منش فرارون (‌والا) دارد.
8. فقرۀ ۶۵خویشتن مستای تا فرارون کنش باشی‌.