پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ارمغان بهار

  1. فقرۀ ۶۲، ۶۳، ۶۴سخن چرب گوش‌، گوش چرب دار، منش فرارون (‌والا) دارد.
  2. فقرۀ ۶۵خویشتن مستای تا فرارون کنش باشی‌.
  3. فقرۀ ۶۶اندر خدایان و پادشاهان ناآمرزیده مباش
  4. فقرۀ ۶۷از دادمه (‌بزرگ‌تر از خود) و بهمرد سخن پرس.
  5. فقرۀ ۶۸از مرد دزد هیچ چیز مگیر و مده و ایشان را ستوه مکن.
  6. فقرۀ ۶۹بیم و بادافراه دوزخ را به نگرش کن (‌در نظر بگیر).
  7. فقرۀ ۷۰به هرکس و هر چیز وستار (سست) و گستاخ مباش.
  8. فقرۀ ۷۱خوش فرمان باش که خوش بهر باشی
همه‌ی ارمغان بهار ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.