فقرۀ ۴۱

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۴۳اگرت خواسته بود، نخست آب ورز و زمین بیش بخر چه اگر برندهد هر آینه‌اش بن به میان باشد.
2. فقرۀ ۴۴چند توانت بود مردم (را) به زبان میازار.
3. فقرۀ ۴۵‌مرو بر کین و زیان مردمان‌.
4. فقرۀ ۴۶بخواسته چند که توان رادی کن‌.
5. فقرۀ ۴۷بر هیچ کس فریفتاری (‌فریبندگی‌) مکن‌، که تو نیز بسیار دردمند نشوی.
6. فقرۀ ۴۸‌پیشوا مرد، گرامی و مه (‌بزرگ) دار و سخنش بپذیر.
7. فقرۀ ۴۹جز از خویشاوندان و دوستان هیچ وام مگیر.
8. فقرۀ ۵۰شرم‌گین زن اگر با تو دوست بود ا‌وی را به زنی‌، بر زیرک‌مرد دانا ده‌، چه زیرک و دانامرد همانا چنانچون زمین نیکوست که تخم بر وی پراکنده و گونه گونه خوربار از وی برآید.