فقرۀ ۴۴

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۴۶بخواسته چند که توان رادی کن‌.
2. فقرۀ ۴۷بر هیچ کس فریفتاری (‌فریبندگی‌) مکن‌، که تو نیز بسیار دردمند نشوی.
3. فقرۀ ۴۸‌پیشوا مرد، گرامی و مه (‌بزرگ) دار و سخنش بپذیر.
4. فقرۀ ۴۹جز از خویشاوندان و دوستان هیچ وام مگیر.
5. فقرۀ ۵۰شرم‌گین زن اگر با تو دوست بود ا‌وی را به زنی‌، بر زیرک‌مرد دانا ده‌، چه زیرک و دانامرد همانا چنانچون زمین نیکوست که تخم بر وی پراکنده و گونه گونه خوربار از وی برآید.
6. فقرۀ ۵۱، ۵۲آشکاره‌گوی باش (‌صریح اللهجه‌). به جز به اندیشه سخن مگوی.
7. فقرۀ ۵۳به مرد بی‌آیین هرآینه وام مده.
8. فقرۀ ۵۴زن فرزانه و شرمگین دوست دار