به نام یزدان - این (‌است) اندرز انوشک روان اتروپات مارسپندان

ادامه‌ی ارمغان بهار

1. فقرۀ ۲پسر من‌! کرفک‌اندیش بوی‌، نه گناه‌اندیش‌، چه مردم تا جاودان زمان زنده نی‌، چه چیز که آن مینوی (‌است‌)‌، بایستنی‌تر (‌پاینده‌تر)
2. فقرۀ ۳آن گذشته فراموش کن‌، و ان ناامده را بیش (‌و) تیمار مبر.
3. فقرۀ ۴بخدای و سردار مرد، وستار وکستاخ مباش‌.
4. فقرۀ ۵هرچه به تو نه نیکواست تو نیز به دگرکس مکن‌.
5. فقرۀ ۶اندر خدایان و دوستان یگانه باش.
6. فقرۀ ۷خویشتن به بندگی کس مسپار.
7. فقرۀ ۸هرکه با تو به خشم وکین رود هرآینه از وی دور باش‌
8. فقرۀ ۹باستان (‌آغاز و همواره‌) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود.