پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۳۹ - و له ایضاً

در وصف تو عقل طبع دیوانه گرفت

جان تن ز دو با عجز بهم خانه گرفت

چون شمع تجلی تو آمد به ظهور

طاوس فلک مذهب پروانه گرفت

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۴۱ - وله ایضاًهر دل که ز لطف تو نشان یابد باز
  2. بخش ۴۲ - وله ایضاًای خلق دو کون ذکر گویندهٔ تو
  3. بخش ۴۳ - وله ایضاًای آنکه ز کفر دین تو بیرون آری
  4. بخش ۴۴ - وله ایضاًای آنکه چنانکه مصلحت میدانی
  5. بخش ۴۵ - وله ایضاًکاری که ورای کفر و دین می‌دانم
  6. بخش ۴۶ - وله ایضاًاز سر تو هر که با نشان خواهد بود
  7. بخش ۴۷ - وله ایضاًبی یاد تو دل چو سایه در خورشید است
  8. بخش ۴۸ - وله ایضاًگیرم که به تو لطف الهی آمد
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.