پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۴۸ - وله ایضاً

گیرم که به تو لطف الهی آمد

در ملک تو ماه تا به ماهی آمد

در هر وطنی باغ و سرائی چکنی

می‌پنداری که باز خواهی آمد

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۵۰ - فی الموتاز آتش دل چو دود برخواهی خواست
  2. بخش ۵۱ - فی الموتزان پیش که در عین هلاکت فکنند
  3. بخش ۵۲ - فی الموتتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست
  4. بخش ۵۳ - و له ایضاًگاهی به قبول خلق خواهی آویخت
  5. بخش ۵۴ - و له ایضاًگر در کوهی مقیم و گر در دشتی
  6. بخش ۵۵ - و له ایضاًچون آفت بی‌قیاس داری در پی
  7. بخش ۵۶ - و له ایضاًبگشای نظر خلق پراکند نگر
  8. بخش ۵۷ - و له ایضاًهر رنگ که ممکن است آمیخته گیر
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.