پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۵۰ - فی الموت

از آتش دل چو دود برخواهی خواست

وز راه زیان و سود برخواهی خواست

وین کلبه که ایمن اندر او بنشینی

ایمن منشین که زود برخواهی خواست

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۵۲ - فی الموتتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست
  2. بخش ۵۳ - و له ایضاًگاهی به قبول خلق خواهی آویخت
  3. بخش ۵۴ - و له ایضاًگر در کوهی مقیم و گر در دشتی
  4. بخش ۵۵ - و له ایضاًچون آفت بی‌قیاس داری در پی
  5. بخش ۵۶ - و له ایضاًبگشای نظر خلق پراکند نگر
  6. بخش ۵۷ - و له ایضاًهر رنگ که ممکن است آمیخته گیر
  7. بخش ۵۸ - و له ایضاًره بس دور است توشه بردار و برو
  8. بخش ۵۹ - و له ایضاًگیرم که جهان بکام دیدی و شدی
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.