پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۵۲ - فی الموت

تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست

فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست

یک ذره به مرگ خویشتن برگت نیست

پنداشتهٔ که جاودان خواهی زیست

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۵۴ - و له ایضاًگر در کوهی مقیم و گر در دشتی
  2. بخش ۵۵ - و له ایضاًچون آفت بی‌قیاس داری در پی
  3. بخش ۵۶ - و له ایضاًبگشای نظر خلق پراکند نگر
  4. بخش ۵۷ - و له ایضاًهر رنگ که ممکن است آمیخته گیر
  5. بخش ۵۸ - و له ایضاًره بس دور است توشه بردار و برو
  6. بخش ۵۹ - و له ایضاًگیرم که جهان بکام دیدی و شدی
  7. بخش ۶۰ - و له ایضاًقومی که بخواب مرگ سرباز نهند
  8. بخش ۶۱ - و له ایضاًدر حبس وجود از چه افتادم من
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.