پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۶۰ - و له ایضاً

قومی که بخواب مرگ سرباز نهند

تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند

تا کی گوئی کسی خبر باز نداد

چون بیخبرند از چه خبر باز دهند

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۶۲ - و له ایضاًخلقی که در این جهان پدیدار شدند
  2. بخش ۶۳ - و له ایضاًبس خون که دلم ز اول کار بریخت
  3. بخش ۶۴ - و له ایضاًتا چند زمرگ غمناک شوی
  4. بخش ۶۵ - و له ایضاًماتمزدگان عالم خاک هنوز
  5. بخش ۶۶ - و له ایضاًچون رفت ز جسم جوهر روشن ما
  6. بخش ۶۷ - و له ایضاًهر خاک که درجهان کسی فرسود است
  7. بخش ۶۸ - و له ایضاًلاله ز رخ چو ماه می‌بینم من
  8. بخش ۶۹ - و له ایضاًهر کوزه که بیخود بدهن باز نهم
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.