عطار
بخش ۶۶ - و له ایضاً
چون رفت ز جسم جوهر روشن ما
از خار دریغ پر شود گلشن ما
بر ما بروند و هیچکس نشناسد
تا زیر زمین چه می‌رود بر تن ما
عطار
ادامه‌ی وصلت نامه
- بخش ۶۸ - و له ایضاًلاله ز رخ چو ماه می‌بینم من
- بخش ۶۹ - و له ایضاًهر کوزه که بیخود بدهن باز نهم
- بخش ۷۰ - و له ایضاًبر بستر خاک خفتگان می‌بینم
- بخش ۷۱ - و له ایضاًهر سبزه و گل که از زمین بیرون رست
- بخش ۷۲ - و له ایضاًای اهل قبور خاک گشتید و غبار
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.