پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۶۱ - و له ایضاً

در حبس وجود از چه افتادم من

کز ننگ وجودخود بفریادم من

چون می‌مردم بصد هزاران زاری

از مادر خویشتن چرا زادم من

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۶۳ - و له ایضاًبس خون که دلم ز اول کار بریخت
  2. بخش ۶۴ - و له ایضاًتا چند زمرگ غمناک شوی
  3. بخش ۶۵ - و له ایضاًماتمزدگان عالم خاک هنوز
  4. بخش ۶۶ - و له ایضاًچون رفت ز جسم جوهر روشن ما
  5. بخش ۶۷ - و له ایضاًهر خاک که درجهان کسی فرسود است
  6. بخش ۶۸ - و له ایضاًلاله ز رخ چو ماه می‌بینم من
  7. بخش ۶۹ - و له ایضاًهر کوزه که بیخود بدهن باز نهم
  8. بخش ۷۰ - و له ایضاًبر بستر خاک خفتگان می‌بینم
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.