پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۵۹ - و له ایضاً

گیرم که جهان بکام دیدی و شدی

زلف همه دلبران کشیدی و شدی

چیزی که ترا هوا بدان می‌دارد

انگار بدان چیز رسیدی و شدی

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۶۱ - و له ایضاًدر حبس وجود از چه افتادم من
  2. بخش ۶۲ - و له ایضاًخلقی که در این جهان پدیدار شدند
  3. بخش ۶۳ - و له ایضاًبس خون که دلم ز اول کار بریخت
  4. بخش ۶۴ - و له ایضاًتا چند زمرگ غمناک شوی
  5. بخش ۶۵ - و له ایضاًماتمزدگان عالم خاک هنوز
  6. بخش ۶۶ - و له ایضاًچون رفت ز جسم جوهر روشن ما
  7. بخش ۶۷ - و له ایضاًهر خاک که درجهان کسی فرسود است
  8. بخش ۶۸ - و له ایضاًلاله ز رخ چو ماه می‌بینم من
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.