پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۳۸ - فی الرباعیات در فنای عاشق

ای پاکی تو منزه از هر پاکی

قدوسی تو مقدس از ادراکی

در راه تو صد هزار عالم گردی

در کوی تو صدهزار آدم خاکی

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۴۰ - و له ایضاًای هشت بهشت یک نثار در تو
  2. بخش ۴۱ - وله ایضاًهر دل که ز لطف تو نشان یابد باز
  3. بخش ۴۲ - وله ایضاًای خلق دو کون ذکر گویندهٔ تو
  4. بخش ۴۳ - وله ایضاًای آنکه ز کفر دین تو بیرون آری
  5. بخش ۴۴ - وله ایضاًای آنکه چنانکه مصلحت میدانی
  6. بخش ۴۵ - وله ایضاًکاری که ورای کفر و دین می‌دانم
  7. بخش ۴۶ - وله ایضاًاز سر تو هر که با نشان خواهد بود
  8. بخش ۴۷ - وله ایضاًبی یاد تو دل چو سایه در خورشید است
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.