پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

وصلت نامه

بخش ۴۵ - وله ایضاً

کاری که ورای کفر و دین می‌دانم

آن دوستی تست یقین می‌دانم

در حلق من آن سلسله کانداخته‌اند

هرگز نشود گسسته این می‌دانم

ادامه‌ی وصلت نامه

  1. بخش ۴۷ - وله ایضاًبی یاد تو دل چو سایه در خورشید است
  2. بخش ۴۸ - وله ایضاًگیرم که به تو لطف الهی آمد
  3. بخش ۴۹ - فی الموتچون روی تو در هلاک خواهد آمد
  4. بخش ۵۰ - فی الموتاز آتش دل چو دود برخواهی خواست
  5. بخش ۵۱ - فی الموتزان پیش که در عین هلاکت فکنند
  6. بخش ۵۲ - فی الموتتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست
  7. بخش ۵۳ - و له ایضاًگاهی به قبول خلق خواهی آویخت
  8. بخش ۵۴ - و له ایضاًگر در کوهی مقیم و گر در دشتی
همه‌ی وصلت نامه ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.